COLLECTIES


Het Museum van Papierknipkunst laat papierknipkunst zien uit Nederland en uit andere landen. Het gaat om werk van bekende en minder bekende kunstenaars. In het museum vindt u zowel eeuwenoude knipwerken als moderne werken.

U kunt zich bijvoorbeeld verbazen over de zeer fijne knipsels uit de 18e en 19e eeuw. Ook is er het bijzondere symfonieorkest van Jan Cupido te zien.


Het museum toont werk van onder andere de beroemde Westerborker knipper Wiecher Lever uit Westerbork, Evert Root, Jantje III, Maria Snel, Lida Licht, Joke Kooi, Erika Häusler en Arie Tergant en vele anderen.

Ook zijn er regelmatig nieuwe werken te zien.
Zo zijn er onlangs twee oude knipwerken bij gekomen die zijn geschonken door Museum Martena in Franeker. Het gaat om een werk van Adam Hotzes de Boer (1821–1857) en een werk uit 1791 van één van de drie broers Faber.

Knipwerk van dames in het water

Het belangrijkste deel van de collectie in het Museum van Papierknipkunst is een overzicht van meer dan drie eeuwen knipwerk van Nederlandse kunstenaars. Deze collectie is momenteel een van de belangrijkste verzamelingen van Nederlandse knipkunst.

Het oudste knipwerk is een afbeelding van het vlaggenschip van de Friese Admiraliteit, de ‘Frisia’. Het is gemaakt door Roelof van Duiden, die in 1710 is overleden.

J. A. Stompff, Pieter Reijnders, Jan de Bleijker, Roelof Breijgom, Justus van Maurik, Arie Tergant, Jannes Grootenhuis en Jan Schot zijn een aantal namen van belangrijke knipkunstenaars uit het verleden, waarvan werk in het museum is te bewonderen.

Van veel van de getoonde knipwerken is de maker niet bekend, omdat de werken veelal niet werden gesigneerd. (Tekst Jan Lever)

 

(We laten u slechts een klein deel van onze  uitgebreide collectie zien)

Van meer recente datum is het werk van Gertrud Januszewski, Charlotte Wijmalen, Jan Cupido, Evert Root, Narda Grient-Wilken, Geert Nanning Terpstra, Nella Koch.

Niet te vergeten Wiecher Tjeert Lever, de stichter van het eerste museum, dat zich enkel en alleen wijde aan de knipkunst.

Ook is er werk te zien van knipkunstenaars uit een aantal Europese landen en Israël.

Omdat niet alles tentoongesteld kan worden, wordt er regelmatig gewisseld en andere werken uit de collectie getoond.

In het museum is algemene informatie aanwezig en korte informatie bij werk, waarvan de naam en andere

wetenswaardigheden van de kunstenaar bekend zijn. (Tekst Jan Lever)

 

Uniek!

Omdat dit het enige museum in Nederland is, dat knipkunst laat zien. Weliswaar verwijst de naam naar schaarkunst.

In werkelijkheid gaat het om zowel papierknipkunst als ook om papiersnijkunst en zelfs om combinaties van beide.

Gemakshalve spreken we over papierknipkunst.(Tekst Jan Lever)


Kunst!

Het knippen en snijden uit papier, maar ook uit velijn (zeer dun perkament) kent in Nederland, in vergelijk met andere landen, een geheel eigen gezicht. Er was geen sprake van bepaalde stromingen. Iedere knipster of knipper had zijn eigen, persoonlijke stijl. De kwaliteit varieert van zeer hoog niveau tot heel laag niveau.                                                                           

De waardering van het knippen en snijden uit papier is heel verschillend. In de tijd, dat papier nog kostbaar was, kon alleen de gegoede stand zich het gebruik van papier veroorloven. Vooral in de tweede helft van de zeventiende eeuw en het begin van de achttiende eeuw werden de makers van knipwerken als kunstenaar gewaardeerd.

In de tijd daarna verminderde de belangstelling voor het knippen steeds meer. Het knippen werd vooral in de lagere standen uitgeoefend. In het begin van de twintigste eeuw dreigde knipkunst geheel in de vergetelheid te verdwijnen.                                                                         

In de tweede helft van de twintigste eeuw hebben, met name Hill Bottema, Irma Kerp-Schlesinger en Wiecher Tjeert Lever, zich ervoor ingezet de knipkunst weer onder de aandacht te brengen en nieuw leven in te blazen.(Tekst Jan Lever)


Museum

Wiecher Tjeert Lever was knipkunstenaar van beroep en is knipkunst gaan verzamelen. Toen hij voldoende materiaal had verzameld, is hij in 1960 in Roden ‘Het Nederlands Museum van Knipkunst’ begonnen.                                                                                                        In 1964 verhuisde het museum naar Westerbork. Nadat zijn verzameling in 1988 werd verkocht, zijn een aantal inwoners van Westerbork gestart met het huidige museum.(Tekst Jan Lever)

 

Museum van Papierknipkunst

Het museum stelt zich in eerste plaats ten doel, om uit te dragen, dat het hier gaat om nationaal erfgoed en dit toegankelijk te maken voor het publiek. Het wil laten zien, dat het knippen en snijden uit papier een volwaardige plaats verdient, naast de andere vormen van Kunst. Helaas heeft het museum niet de mogelijkheid om alle facetten van knipkunst te laten zien. Voor ruimtelijk werk, bijvoorbeeld, heeft het geen mogelijkheden.

Een verdere doelstelling is om het beoefenen van knipkunst te stimuleren. (Tekst Jan Lever)

Meer informatie Papierknipkunst op wikipedia